Mee met Salomé…. naar Rennes-le-Château

Balsemdraagsters

Toen ik begin tachtiger jaren in Leeuwarden M.O. Nederlands ging studeren bleek tot mijn grote verrassing dat de feministische theologe/neerlandica Maria de Groot mijn lerares poëzie-analyse zou zijn. In 1978 schreef zij in “Hervormd Nederland” een column over de lachende Maria Magdalena. Speels en levendig werd Maria Magdalena hierin door Maria de Groot geportretteerd. Dit in schrille tegenstelling tot de beeldende kunst, waar Maria Magdalena meestal huilend afgebeeld wordt. Wenend over haar zonden, schreiend om haar Heer die op paasmorgen niet meer in het graf blijkt te liggen….

IMG_4715

Vanuit de column van Maria de Groot trad mij een vrije, zelfbewuste, autonome, wijze, moedige, lachende, stralende vrouw tegemoet: “Zij lacht de lach van de verrijzenis. Natuurlijk heeft zij ook gelachen toen zij door Hem werd bevrijd. Gedanst moet ze hebben! Al haar vernederingen heeft zij met voeten getreden”. Maria Magdalena zag ik in de jaren daarvoor al als epische, archetypische oervrouw…

View original post 2.388 woorden meer

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Mee met Salomé….Naar het concert van Ajeet Kaur op vrijdag 29 maart 2019 in De Duif te Amsterdam

Balsemdraagsters

Na een zonnige middag met twee Kundaliniyogasisters in Dignita’s Hoftuin bezocht ik vrijdag 29 maart 2019 samen met hen de workshop en het concert van Ajeet Kaur in De Duif te Amsterdam. Onze teacher draait regelmatig Ajeet Kaur’s muziek tijdens de Kundaliniyogalessen en met name het nummer “Haseya” laat mij zelden onberoerd. Haseya betekent opstijgen in het Diné, de taal van het Navajo volk. Ondersteund door Ajeet Kaur’s stem en muziek voel je de zalige zoete Kundalini energie inderdaad al snel opstijgen en door je lichaam stromen. She is wild and she is free….

Haseya – Ajeet Kaur

Rise up my sisters, rise up
We are the water, the sacred cup
It’s in our hands that all life grows
It’s in your dance, it’s in your hands,
It’s in your love we rise above
It’s in your song I hear my soul
So rise up my sisters, rise up
Let…

View original post 814 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Valentijnssprookje

Balsemdraagsters

angels of love

Blijft ons leven ook een sprookje
na die laatste zin?
Leven wij gelukkig en nog lang?
Met een onbestemd gevoel
plak ik de foto’s in.
’t Kijken in ons album maakt me bang.
Iedereen raakt vroeg of laat
z’n toverfee toch kwijt?
Wie kreeg ooit het sprookje
dat ie vroeg?
Bleek die mooie slotzin
niet een leugen mettertijd?
Lang is toch nog lang niet lang genoeg?

Help de tijd verslaan.
Raak me even aan.
Laat je handen spreken
om m’n angst te lijf te gaan.
Streel mijn oor met gebarentaal.
Kom me sprakeloos en tastbaar beminnen.

Wie belandt het eerst als mooiste foto
aan de muur?
Of in anekdotes op een feest?
Wie bekijkt de plaatjes
bij ons lieve avontuur?
Wie is het die straks de afloop leest?

Help de tijd verslaan.
Raak me even aan.
Laat je handen spreken.
om m’n angst te lijf te gaan.
Lees me als…

View original post 61 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Zoals soms Liefde

Balsemdraagsters

balsemdraagster6

Zoals soms in de liefde
-en alles houdt de adem in-
zijn
lichter dan het licht
verder dan de tijd.

Nooit lichter was het licht
nooit dichterbij de eeuwigheid
even
zo was JIJ daar
en ik was daar
en niet het geweld
en niet het geluid
en niet het bewegen

alles hield de adem in
in ademloze stilte was JIJ
was JIJ voor mij adem
even
zoals soms liefde.

(Kundalini ontwaken en de bijbel: 1 Koningen 19:11-12)

View original post

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

I’m Nobody! Who are you?

Balsemdraagsters

frog

Vanmorgen wandelde ik door het Sonsbeekpark in jubelende lentestemming en bedacht hoe innerlijk licht en vrij een mens zich kan voelen zodra je er bewust voor kiest een “nobody” te zijn. Emily Dickinson wist dat in 1892 al 😉

I’M Nobody! Who Are You?

I’m nobody! Who are you?
Are you nobody, too?
Then there’s a pair of us — don’t tell!
They’d banish — you know!

How dreary to be somebody!
How public like a frog
To tell one’s name the livelong day
To an admiring bog!

Emily Dickinson

View original post

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Gedachten over Urker balsemdraagsters tijdens Urk in Wintersferen 2018

Balsemdraagsters

Vrijdagavond 23 november 2018 en zaterdag 24 november 2018 ging dankzij de belangeloze inzet van talloze vrijwilligers, heel wijk 1 op Urk een eeuw terug in de tijd middels het thema “Honderd jaar Zuiderzeewet”.
Uiteraard kende ik de verhalen uit die periode, maar desalniettemin werd de quote: “Achter iedere sterke vrouw staat haar heilige vrouwelijke bloedlijn” steeds tastbaarder naarmate ik langer ronddwaalde door de met stro bedekte Urker ginkies, hoogies en stroatjes. Want vanuit die heilige vrouwelijke bloedlijn zitten kwaliteiten als hartelijkheid, gastvrijheid, vrijgevigheid, moederliefde, spiritualiteit, daadkracht, reislust, liefde voor mooie dingen, veerkracht en werklust nog steeds diep verankerd in het DNA van alle vrouwen van Urker afkomst.
strong woman female bloodline

Ook in die tijd waren Urker vissers soms wekenlang van huis en droegen Urker vrouwen de volledige zorg voor de opvoeding van hun kinderen, het huis en het nemen van belangrijke beslissingen. Financiële zaken werden van oudsher door de vrouwen geregeld. In…

View original post 1.792 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Frida Kahlo en synchroniciteit

Balsemdraagsters

“I hope the exit is joyful – and I hope never to return – Frida”
(laatste woorden in Frida’s dagboek)

frida kahlo originele dagboek

Frida Kahlo verscheen voor het eerst in mijn leven op 25 juli 1982. Voor de tweede keer had ik op 4 juli van dat jaar een late miskraam doorstaan. Veel pijn (een miskraam is pijnlijker dan een normale bevalling weet ik nu) weer een narcose, weer een curettage, veel bloed verloren. En zwaar teleurgesteld in mezelf en mijn lijf. Bovendien mocht je in die tijd het kind niet mee naar huis nemen als je korter zwanger was geweest dan 24 weken. “Het” werd in de oven van het ziekenhuis verbrand tezamen met afgezette ledematen etc. Maar met 18 weken ben je al bijna op de helft van een voldragen zwangerschap en al ging ik na twee weken weer werken omdat ik vond dat ik lichamelijk volledig was hersteld, het bleef…

View original post 4.870 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen