Valentijnssprookje

Balsemdraagsters

angels of love

Blijft ons leven ook een sprookje
na die laatste zin?
Leven wij gelukkig en nog lang?
Met een onbestemd gevoel
plak ik de foto’s in.
’t Kijken in ons album maakt me bang.
Iedereen raakt vroeg of laat
z’n toverfee toch kwijt?
Wie kreeg ooit het sprookje
dat ie vroeg?
Bleek die mooie slotzin
niet een leugen mettertijd?
Lang is toch nog lang niet lang genoeg?

Help de tijd verslaan.
Raak me even aan.
Laat je handen spreken
om m’n angst te lijf te gaan.
Streel mijn oor met gebarentaal.
Kom me sprakeloos en tastbaar beminnen.

Wie belandt het eerst als mooiste foto
aan de muur?
Of in anekdotes op een feest?
Wie bekijkt de plaatjes
bij ons lieve avontuur?
Wie is het die straks de afloop leest?

Help de tijd verslaan.
Raak me even aan.
Laat je handen spreken.
om m’n angst te lijf te gaan.
Lees me als…

View original post 61 woorden meer

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Zoals soms Liefde

Balsemdraagsters

balsemdraagster6

Zoals soms in de liefde
-en alles houdt de adem in-
zijn
lichter dan het licht
verder dan de tijd.

Nooit lichter was het licht
nooit dichterbij de eeuwigheid
even
zo was JIJ daar
en ik was daar
en niet het geweld
en niet het geluid
en niet het bewegen

alles hield de adem in
in ademloze stilte was JIJ
was JIJ voor mij adem
even
zoals soms liefde.

(Kundalini ontwaken en de bijbel: 1 Koningen 19:11-12)

View original post

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

I’m Nobody! Who are you?

Balsemdraagsters

frog

Vanmorgen wandelde ik door het Sonsbeekpark in jubelende lentestemming en bedacht hoe innerlijk licht en vrij een mens zich kan voelen zodra je er bewust voor kiest een “nobody” te zijn. Emily Dickinson wist dat in 1892 al 😉

I’M Nobody! Who Are You?

I’m nobody! Who are you?
Are you nobody, too?
Then there’s a pair of us — don’t tell!
They’d banish — you know!

How dreary to be somebody!
How public like a frog
To tell one’s name the livelong day
To an admiring bog!

Emily Dickinson

View original post

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Gedachten over Urker balsemdraagsters tijdens Urk in Wintersferen 2018

Balsemdraagsters

Vrijdagavond 23 november 2018 en zaterdag 24 november 2018 ging dankzij de belangeloze inzet van talloze vrijwilligers, heel wijk 1 op Urk een eeuw terug in de tijd middels het thema “Honderd jaar Zuiderzeewet”.
Uiteraard kende ik de verhalen uit die periode, maar desalniettemin werd de quote: “Achter iedere sterke vrouw staat haar heilige vrouwelijke bloedlijn” steeds tastbaarder naarmate ik langer ronddwaalde door de met stro bedekte Urker ginkies, hoogies en stroatjes. Want vanuit die heilige vrouwelijke bloedlijn zitten kwaliteiten als hartelijkheid, gastvrijheid, vrijgevigheid, moederliefde, spiritualiteit, daadkracht, reislust, liefde voor mooie dingen, veerkracht en werklust nog steeds diep verankerd in het DNA van alle vrouwen van Urker afkomst.
strong woman female bloodline

Ook in die tijd waren Urker vissers soms wekenlang van huis en droegen Urker vrouwen de volledige zorg voor de opvoeding van hun kinderen, het huis en het nemen van belangrijke beslissingen. Financiële zaken werden van oudsher door de vrouwen geregeld. In…

View original post 1.792 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Frida Kahlo en synchroniciteit

Balsemdraagsters

“I hope the exit is joyful – and I hope never to return – Frida”
(laatste woorden in Frida’s dagboek)

frida kahlo originele dagboek

Frida Kahlo verscheen voor het eerst in mijn leven op 25 juli 1982. Voor de tweede keer had ik op 4 juli van dat jaar een late miskraam doorstaan. Veel pijn (een miskraam is pijnlijker dan een normale bevalling weet ik nu) weer een narcose, weer een curettage, veel bloed verloren. En zwaar teleurgesteld in mezelf en mijn lijf. Bovendien mocht je in die tijd het kind niet mee naar huis nemen als je korter zwanger was geweest dan 24 weken. “Het” werd in de oven van het ziekenhuis verbrand tezamen met afgezette ledematen etc. Maar met 18 weken ben je al bijna op de helft van een voldragen zwangerschap en al ging ik na twee weken weer werken omdat ik vond dat ik lichamelijk volledig was hersteld, het bleef…

View original post 4.870 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het Double Healix model en De Tempelhof

Balsemdraagsters

In mei 2016 kreeg ik na een zoveelste reorganisatie mijn ontslag. Ruim veertig jaar ben ik werkzaam geweest in het bedrijfsleven. Twee jaar eerder al had ik mijn bloeiende coach- en trainingspraktijk “Weerspiegelingen” beëindigd, nadat een innerlijke stem steeds de woorden “al het oude is voorbij gegaan” herhaalde.
Als symbool voor deze nieuwe levensfase besloot ik de “Walk of Wisdom” te gaan lopen. Een afwisselende route van 136 km rondom Nijmegen. Het hart van de “Walk of Wisdom” is het symbool Pelgrim. Dit symbool staat voor de verbondenheid tussen mens en aarde en is ontworpen door Huub en Adelheid Kortekaas.
Dit kunstenaarsechtpaar roept de mens op tot medeverantwoordelijkheid voor de schepping. Door je zelf tot bloei te laten komen, geef je mede vorm aan de ontwikkeling van het grotere geheel: “alle mensen zijn een zaailing van Moeder Aarde met ieder een eigen, unieke kiemkracht.” Dat vond ik zo’n inspirerend statement…

View original post 2.066 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Moederdag op Park Sancta Maria in Noordwijkerhout

Balsemdraagsters

IMG_20180513_141339
Voor de derde keer dit jaar logeer ik in één van de zeven gigantische, dertiger jaren “Paulus” herenhuizen op het Park Sancta Maria in Noordwijkerhout.
Met zijn uitspringende middenpartij en karakteristieke hoekgebouwen lijkt het oude paviljoen net een paleis. Het uitgestrekte boomrijke park er omheen een paradijselijke oase van rust. Samen met mijn man geniet ik in de lentezon van de positieve, liefdevolle sfeer in en rondom ons. Deze wordt nog verhoogd als we twee vrouwelijke damherten spotten die helemaal niet bang voor ons lijken te zijn.

IMG_20180511_160521

Als we bijna op ons logeeradres zijn aangekomen loopt ons een echtpaar van een jaar of zeventig tegemoet. De vrouw kijkt me aan en zegt ineens vanuit het niets : “Wat wordt hier veel gebouwd hè mevrouw?” “Ja inderdaad” antwoord ik “vroeger was dit het terrein van een Rooms-Katholiek psychiatrisch ziekenhuis voor vrouwen, maar de vroegere paviljoens worden stuk voor stuk omgetoverd tot…

View original post 1.936 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen