Pink Floyd “Their Mortal Remains” in het Victoria and Albert Museum London

Balsemdraagsters

pink floyd

50 jaar Pink Floyd – kleurrijk, vernieuwend, surrealistisch en zeer inventief- bleek tegelijkertijd een aaneenschakeling van herinneringen door mijn eigen leven. Mijn man en ik hebben allebei onze uitgebreide verzameling L.P.’s bewaard  en draaien deze vrijwel dagelijks. Vooral van de Pink Floyd L.P. ‘s  weet ik nog precies waar en wanneer ik ze kocht en in welke gemoedstoestand ik verkeerde. Gelukkig had ik al weken van tevoren via de site van V&A een ticket besteld, want de belangstelling is enorm. En terecht!

IMG_3170

En daar ga je dan: koptelefoon op… al niet helemaal scherp meer down the rabbit hole.

IMG_3182IMG_3183

Een voortdurende prikkeling van al je zintuigen. Onder andere de visualisatie van muziek door middel van vloeistofdia’s. Een must op (school) feesten eind zestiger/begin zeventiger jaren.

IMG_3174IMG_3171

Pink Floyd wordt vandaag de dag erkend als een van de meest getalenteerde en visionaire rockgroepen ter wereld. In 1965 opgericht door architectstudenten Roger Waters en…

View original post 2.188 woorden meer

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Mee met Salomé. Naar… krachtplekken rondom Bomarzo.

Balsemdraagsters

Het hele gebied rondom Bomarzo ademt een magische, verstilde sfeer. Niet in de laatste plaats vanwege de vele krachtplekken, waarvan de één nog wonderbaarlijker is dan de ander. Etrusken waren hier de eerste bewoners. Zij hakten grotten in het vulkanisch gesteente en bouwden majestueuze altaren. Plaatsen werden verlaten en vervolgens opnieuw bevolkt in de Middeleeuwen: kastelen, kerken, torens, molens en begraafplaatsen getuigen hiervan.bomarzo doop van Jezus

Deze stilte en magie werd ook ontdekt door de Italiaanse regisseur Pier Paolo Pasolini in de lente van 1964. Hij werd verliefd op de eeuwenoude kasteelruïne Colle Casale (compleet met hoge toren) nabij de Cascate del Fosso Castello, terwijl hij zocht naar een schilderachtige plek waar hij de doop van Jezus door Johannes de Doper in de Jordaan zou kunnen vastleggen voor zijn film “Il Vangelo secondo Matteo” (Het evangelie volgens Matteüs) Een film waarin zijn eigen moeder de rol van de oudere Maria speelt.

IMG_2887

In 1966…

View original post 502 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Mee met Salomé. Naar…Calcata, magisch dorp van hippies, kunstenaars en de voorhuid van Jezus.

Balsemdraagsters

Vorige week stond Volkskrant Magazine volledig in het teken van hippies en liefde omdat precies vijftig jaar geleden “The Summer of Love” los barstte.
Twee weken daarvoor waren we in Calcata, 50 kilometer ten noorden van Rome, waar “The Summer of Love” al vijftig jaar lang aanwezig is en blijft. Alleen al omdat het zo’n fotogenieke trouwlocatie is 😉

IMG_2569QUESTION (poem website Calcata.info )
To all of us
who survived in innocence
to the delicate 70’s and the roaring 80’s
road-racing , dawn-bathing , night-clubbing ,
high-being, cops-clashing , sex-jamming . . . .

all of us fighting
against our parents
to affirm our right not to happiness
but to peace-time madness
in face of their parents’ war insanity :

“which are the madnesses
we hope and wish and fear
for our children to meet
in which they would proudly surpass us?” (august 2007)

IMAG2582

Calcata, een magisch hippie- en…

View original post 964 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Maria Sibylla Merian en de Tuin der Lusten

Bron: Maria Sibylla Merian en de Tuin der Lusten

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Alles kan bezongen worden

The body is held together by sound – the presence of stress or disease indicates that some sounds have gone out of tune.’
Dr Deepak Chopra

Vorig jaar bezocht ik met een internationale groep priesteressen Malta, waar we in stilte samen waren in de tempels, maar ook veel met elkaar hebben gezongen. O.a. in de grot van Ghar Dalam en het Hypogeum van Hal Saflieni. De klankkleur van de verschillende tonen in de orakelkamer van het Hypogeum onderging ik als zo hemels, helend en verlichtend dat ik thuisgekomen meteen op zoek ging naar mogelijkheden om in Nederland deze ervaring te mogen herbeleven.

https://weerspiegelingen.com/2015/04/01/magical-malta-memories-mandala/

Een voorbeeld van zo’n indrukwekkende ervaring is zichtbaar en hoorbaar in de slotscène uit de film “As it is in heaven”, waar Torre, de kwetsbare, mentaal gehandicapte jongen, in de stress van het moment als eerste zijn heel eigen toon in zet. De andere koorleden volgen zijn voorbeeld en zoeken ook hun toon. Al gauw resoneert dit door de hele zaal en raakt zelfs het luisterend publiek, die heel vanzelfsprekend mee gaan doen.
De menselijke stem overtreft alle andere healing-instrumenten omdat het een ziel heeft en omdat het de spirituele resonantie is van de persoon die de klank draagt.

Via via kwam ik terecht op de site van Jan-Hendrik Veenkamp uit Haarlem http://www.janhendrikveenkamp.nl/
waar hij o.a. een Pinksterzangretraite aanbood op het landgoed La Miana, gelegen in een stiltegebied in de uitlopers van de Spaanse Pyreneeën. Ik besloot me in te schrijven en kan inmiddels terug zien op een ervaring die bijna onbeschrijfelijk is, zo mooi en bijzonder. Het begon al op de luchthaven in Rotterdam, waar ik kennis maakte met de 14 andere deelnemers. Zij kenden elkaar allemaal al van eerdere reizen en/of activiteiten met Jan-Hendrik. Heel organisch en liefdevol werd ik meteen opgenomen in de groep, die net zoals het koor uit “As it is in heaven” bestond uit zeer uiteenlopende mensentypen van verschillende leeftijden. En toch vormden we in no-time een eenheid en maakte iedereen, net als in “As it is in heaven”, gedurende deze week een positief transformatieproces door. Jan-Hendrik weet zo’n veilige en toch lichte en vrolijke atmosfeer te scheppen dat het niemand onberoerd laat. Toen we vanaf de luchthaven in Girona naar La Miana reden, werden we een kwartier lang vergezeld door een enorme regenboog. Ook al zo’n positief symbool 🙂

DSCN2068

Breathing in, breathing out; breathing in, breathing out;
I am blooming as a flower; I am fresh as the dew.
I am solid as a mountain, I am firm as the earth; I am free.

Breathing in, breathing out; breathing in, breathing out;
I am water, reflecting what is real, what is true,
and I feel there is space deep inside of me;
I am free, I am free, I am free.

 

De route naar La Miana slingert zich via een zes kilometer lang geasfalteerd weggetje dwars door een sprookjesbos met beekjes, watervalletjes en bosmeertjes de bergen in.

DSCN2116

DSCN2107

Mijn ouders konden me als kind geen groter plezier doen dan een bezoek aan het Muiderslot en aangekomen op La Miana kwam dat opgetogen gevoel weer helemaal terug.

http://www.lamiana.com/nederlands.html

DSCN2161

Ik heb de hele week ervaren als in een aards paradijs. Alle (ruime) kamers in het hoofdgebouw (ooit de pastorie van mijnheer pastoor) zijn anders. Maar wel allemaal met een schitterend uitzicht en verbonden door diverse huiskamers met houtkachels voor de kille avonden en terrassen en veranda’s voor de zonnige dagen. Op de terrassen kun je heerlijk relaxen in hangmatten of ligstoelen en genieten van het weidse uitzicht. O, en dan al die stenen wenteltrappen; iedere keer dat ik ze beklom op weg naar mijn zolderkamer begon mijn innerlijk kind te stralen en te huppelen van plezier 😉 Ik voelde me net een prinses in een heus kasteel 🙂

DSCN1983

Op vijf minuten wandelafstand (langs de paardenwei) bereik je een punt waar enkele wandelroutes zich kruisen en met een fantastisch uitzicht op de Pyreneeën.

DSCN1985
De eigenaren, Evelien en Frans, met hun medewerkers Abdel uit Marokko en Karen uit Nederland, vormen met elkaar een dreamteam die er alles aan doen om het je naar de zin te maken. Overvloedige, overheerlijke maaltijden met bij het ontbijt en de lunch zelfgebakken (stok)broden; iedere keer als we dachten dat het niet smakelijker kon  werden we de volgende dag toch weer opnieuw aangenaam verrast.

DSCN2006

Je moet het eigenlijk zelf ervaren hoe verrukkelijk het is om wakker gekust te worden door de geur van koffie en versgebakken brood. En niet te vergeten de zwaluwen die hun nesten hebben onder de dakrand en prrrrrrt even in je vensterbank komen zitten om vervolgens prrrrrrrt weer op voedseljacht te gaan. ’s Nachts hoor je de uilen roepen en omdat er geen enkele lichtvervuiling is kun je genieten van eindeloze, heldere sterrennachten.

We begonnen ’s morgens voor het ontbijt met het zingen van een mantra, met uitzicht op de schitterende beboste vallei. Daar deden we ook een heel bijzondere oefening. Met luide stem riep je je naam en de vallei echode die terug. Alsof Moeder Aarde je bij je diepste naam kent. Zo ontroerend…..

DSCN2075

Op de foto hieronder een aantal eeuwenoude olijfbomen op het terrein, die inmiddels helemaal versteend zijn.

DSCN2132

Soms regent het zo hard dat er hele stukken grond worden weggespoeld. Kuddes wilde zwijnen vinden dit geweldig. De vrijliggende wortels zijn een feestmaal voor ze….

DSCN2134

Tijdens een verdiepende rondleiding over het terrein van La Miana onthulde eigenaar Frans vele onvermoede geheimen. Zo was de ruïne waar je vanaf de terrassen het uitzicht op hebt 12 jaar geleden nog een heuvel. Men wist echter dat er ooit een kasteel had gestaan en onder leiding van drie archeologen werd de heuvel afgegraven. Inmiddels is de ruïne tot nationaal monument verklaard.

DSCN2133

De toren van de ruïne dateert uit het jaar 800. Toen bestond de omgeving voornamelijk uit veldjes met akkerbouw en konden de boeren bij onraad schuilen in de toren, waar ze werden beschermd door de soldaten.

DSCN2163

Rond 1100 werd er een kasteel rondom de toren gebouwd, waarin een adellijke, feodale familie haar intrek nam. Een dorpje ontstond (Saminiana) waar tussen 1400 en 1700 ruim 400 mensen woonden. Rondom La Miana zijn tientallen wandelroutes uitgezet die  grotendeels voeren over Middeleeuwse paadjes. Vanaf het kasteel was er ooit een rechtstreekse verbinding naar de kerk ten gerieve van de adellijke familie. Later, weer terug in de pastorie, wees Frans ons onder de tafel in één van de vele huiskamers op een glasplaat over een stenen trap die toegang geeft tot een ondergrondse verbindingsweg naar het kasteel. Die heeft hij zelf ontdekt een paar jaar geleden. Hoe gaaf is dat?

DSCN2001
Een wapenschild is nooit gevonden en daarom is er een symfonie geschreven omdat La Miana momenteel voornamelijk een culturele, creatieve bestemming heeft.

DSCN2155

 

DSCN2158

Tijdens de burgeroorlog in 1935 raakte het dorpje ontvolkt, tot Frans er in 1978 nieuw leven in blies. Destijds kon je er alleen nog maar komen langs ezelspaadjes. Hij ontdekte ook nog dat Michael de patroonheilige was. Michael is o.a. patroonheilige van soldaten en kleermakers, maar ook van de helende wateren. En La Miana heeft een eigen waterbron met kristalhelder water. Frans besloot om de Michaelfeesten weer nieuw leven in te blazen en de oud-bewoners van het dorp vonden dat helemaal geweldig uiteraard. De muren van de Pastorie hangen niet alleen vol oude foto’s die hij van hen kreeg maar ook met affiches van de Festa Major de La Mariana.

DSCN2140

In het Romaanse kerkje (met een geweldige akoestiek en een krachtplaats vol krachtige, vrouwelijke energie), staat op het altaar een Michaël met de uitstraling van een Sjamanistische Warrior. Probeer je voor te stellen hoe het voor ons geweest is om hier rond zonsondergang samen bij kaarslicht te zingen…

DSCN1998

DSCN1997
Michaëlfeesten vallen rond 29 september, dus aan het begin van de herfst. Het is een oogstfeest: men dankt Michaël voor de goede oogst, die het mogelijk maakt om de koude wintermaanden, waarin de aarde met sneeuw is bedekt, te doorstaan.
Langzaam verstilt de natuur en sterft af. Het wordt kil. In ons leven kennen we soms ook momenten van verkilling. Michaël kan ons dan helpen om op zoek te gaan naar onze innerlijke bron van de helende wateren. Daarnaast doet hij een appel op ons om moeilijke omstandigheden niet uit de weg te gaan, maar als archetypische held tegemoet te treden.

DSCN1996

We brachten veel tijd door in stilte, maar er was ook volop gelegenheid voor uitstapjes, want Jan-Hendrik had op de luchthaven van Girona vier turbodiesels gehuurd waar we onbeperkt en zonder extra kosten gebruik van mochten maken.

DSCN2016

Zo bezochten we met een klein groepje een park met prehistorische grotten in Serinyà. In één van de grotten hebben we gezongen. De ouden wisten dat als een grot resoneerde, deze geschikt was voor rituele doeleinden. Krachtplaatsen hebben sowieso van nature een bijzondere frequentie. In dergelijke grotten staat de verbinding met de aarde centraal. Tijd en ruimte verdwenen toen onze klanken diep resoneerden in de buik van moeder aarde. Het was voor mij een zeer bijzondere ervaring om in een grot onder de aarde de helende klanken in elke cel van mijn lichaam door te laten dringen.DSCN2017

DSCN2038

DSCN2023

Ook de ballonvaart tijdens zonsopgang over een vulkanisch gebied (La Garrotxa) vlakbij La Miama bleek mindblowing. http://www.voldecoloms.cat/en/

DSCN2093

Een zeer ervaren crew die allemaal vloeiend Engels spraken en ons het gevoel gaven dat we in een lift zaten waardoor je nauwelijks iets merkte van stijgen en landen. Om onze eerste luchtdoop te vieren werden er in de lucht diverse flessen champagne open getrokken en zongen wij spontaan:
“Oh, Great Spirit,
Earth, Wind, Fire and Sea,
You are insight
And all around me…..”

DSCN2103

DSCN2096

 

DSCN2104

 

Na dit avontuur stond er een uitgebreide brunch voor ons klaar, bestaand uit typisch Catelaanse lekkernijen, worsten, kaas, warme toast, likeur etc.

DSCN2129

’s Middags bezochten we Besalú, eens het kloppend hart van de Joodse gemeenschap, waar opnieuw tijd en ruimte leken te verdwijnen. DSCN2121

In 1415 sloten de autoriteiten van Besalú het Joodse gedeelte van de stad, in die tijd gelegen tussen de brug over de rivier de Fluvià en de broodovens op de helling naar de rivier toe. De autoriteiten timmerden deuren en ramen van de huizen dicht en blokkeerden de straten. Slechts één opening in de stadsmuur bleef nog toegankelijk.

DSCN2117

Na 20 jaar vervolging was er geen Jood meer over in Besalù. Onze eigen hoofdstad Amsterdam werd in die tijd een belangrijk toevluchtsoord voor Joden uit o.a. Spanje en Portugal. Het was in die tijd namelijk de enige plek in heel Europa waar Joden in vrijheid als Jood konden leven. Het Jiddische woord Mokum is dan ook een koosnaampje. Het betekent letterlijk “plaats”, omdat ze zich veilig en thuis voelden in Amsterdam.

DSCN2122

In 1964 werd de Mikwa (Hebreeuws:מִקְוָה van Besalú heel toevallig door Esteve Arboix ontdekt. Hij was eigenaar van het terrein dat boven de zaal van de Mikwa ligt en wilde er een waterput slaan, maar toen hij een gat boorde merkte hij al heel snel dat hij iets bijzonders ontdekt had. In Spanje is deze Mikwa nog steeds de enige in zijn soort. Mikwa (‘Mikv’e) betekent letterlijk ‘levend water’ en is een belangrijk reinigingsritueel in het jodendom. Het doel is hierbij niet de hygiëne, maar de spirituele reinheid. De traditie van gebruik van het ‘mikv’e is één van de voornaamste factoren die de Jood onderscheidt van de niet-Jood.
Omdat je zonder een ‘mikv’e niet als Jood kunt leven, is het de eerste religieuze accommodatie die gebouwd moet worden in een nieuwe Joodse gemeente. De synagoge komt in dat opzicht op de tweede plaats; synagogendiensten kunnen bijvoorbeeld ook in een woning gehouden worden. (De foto hieronder is genomen vanuit de toegang tot de ‘mik’ve.)

DSCN2123

Gaat iemand het ‘mikv’e in dan treedt hij of zij het heden binnen. Verleden en toekomst houden op te bestaan. Wat in het verleden was, telt niet meer. Oprijzend uit het levende water van de mikv’e ga je de stroom van de tijd binnen, als een nieuw mens in volle potentie. Het ‘mikv’e is de ultieme viering van het leven en innerlijke kracht.

Lichamelijke onderdompeling in de spiritueel reinigende wateren van het ‘mikv’e, is het ervaren van een wedergeboorte en terugkeer naar de wateren van Eden en daarmee de introductie van een dimensie van het paradijs in ons leven van alledag.
Ondergedompeld in het water, ben je tijdelijk in een omgeving waarin je niet kunt leven. Waar je moet ophouden met ademhalen.
Het ‘mikv’e stelt dus zowel de baarmoeder als het graf voor. Interessant is dat het Hebreeuwse woord “kèwer” dat doorgaans graf betekent, soms ook gebruikt wordt als uitdrukking voor de baarmoeder. Beide zijn plaatsen waar men niet kan ademen en  knooppunten in de cyclus van geboorte en dood. Als iemand één van deze knooppunten passeert, verkrijgt hij of zij een totaal nieuwe zijnstoestand.

De post-menstruerende vrouw die zich onderdompelt in een ‘mikv’e is onderdeel van een groter raamwerk dat bekend staat als Taharat Hamishpachah (gezinsreinheid). Dit is een ritueel met gedetailleerde wetten die nauwgezet moeten worden nagekomen.Vanaf het begin van de menstruatie tot zeven dagen daarna, tot de vrouw zich onderdompelt in de ‘mikv’e, mogen man en vrouw geen seksueel contact hebben. De vrouw leeft in een staat van nidda (seksueel gescheiden van haar man). De onderdompeling vindt op de avond van de zevende dag plaats. Na de eerste onderdompeling reciteert de vrouw de zegen voor rituele reinheid en herhaalt dit ritueel nog tweemaal. Veel vrouwen gebruiken deze momenten voor persoonlijk gebed en rechtstreekse communicatie met God. Na afloop van dit ritueel mogen man en vrouw weer seksuele relaties aangaan.

De oeroude moeders van Besalú waren in mijn ogen echte heldinnen om zich zo spartaans te begeven in een natuurlijke ‘mikv’e met ijskoud water, diep onder de grond, zonder verwarming en echte verlichting.
Ook Jan-Hendrik en een aantal andere helden en heldinnen daalden iedere morgen tijdens zonsopgang de berg af en wandelden een half uur naar een lager gelegen bergmeertje met een watervalletje, waarin ze een duik namen om vervolgens fris en fruitig de dag te begroeten.

 

DSCN2143

DSCN2147

Middeleeuwse brug (midden 14e eeuw) van kalksteen over de rivier Llierca. Hand in hand liepen we via deze brug van de ene oever naar de andere, terwijl Jan-Hendrik trommelde en wij een Hebreeuws lied zongen. De vertaling komt er op neer dat ons leven een smalle brug is. Levenskunst is dat we ons niet door onze angsten laten leiden en op de oever blijven staan, maar de moed vinden om steeds weer opnieuw de brug te betreden om te kijken wat de andere oever ons brengt.

Kol ha olam kulo
Gesher tzar meod (3x)

Ve ha ikar ve ha i kar
Lo le fached lo le fached klal
Ve ha ikar ve ha ikar
Lo le fached klal

DSCN2151

Dat tijd en ruimte weg leken te vallen bleek ook uit het feit dat het ineens weer een week later was en we alles in gereedheid brachten om terug naar Nederland te vertrekken. Aan de ene kant had ik het gevoel dat ik er maar één dag was geweest, aan de andere kant leek het ook net alsof er eeuwen verstreken waren.

Als afsluiting van deze bijzondere week zongen we met en voor elkaar tenslotte nog een danklied:

Dear friends, dear friends,
Let me tell you how I feel.
You have given me so much treasure/pleasure
I love you so.

Love, joy, inner peace,
Like a Sunday morning breeze
All my friends are so lovely / joyful / peaceful.
I love you so. I love you so.

Salomé Philips

Geplaatst in kunst | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 reacties

Catwalk Rijksmuseum

Mijn moeder had zes zusters en hun gesprekken gingen vaak over mode. Met name over mooie jurken. Mijn groot- en overgrootmoeder heb ik helaas niet persoonlijk gekend, maar op de foto’s vertellen hun jurken en hoeden een heel eigen verhaal. Een verhaal over mode in verschillende tijdperken, stijl en stoffen en kralen en kant en pailletten en borduursels en nog heel veel meer…..

Overgrootmoeder Sijtje ten Brink

Overgrootmoeder Sijtje ten Brink

Volop gelegenheid was hiertoe tijdens mijn bezoek aan “Catwalk” in het Rijksmuseum. Alleen al de lampen, die zich vanuit het plafond ontvouwden als enorme bloemen. waren al een expositie op zich…… En dat was nog maar het begin…..DSCN1820

Alsof je daadwerkelijk eerste rang zat kwamen op de catwalk de meest adembenemende creaties vol met ingenieuze details voorbij…..

DSCN1826

DSCN1827

DSCN1828

Naast bloemen van zijdefluweel bevat deze rode corsage een tros met 57 druiven. Deze zijn gemaakt van holle glazen bolletjes, gekleurd met stijfsel.

corrie jurk

En uiteraard wilde ik ook even pronken in de japon (manteau) met sleep die Helena Slicher droeg toen zij op 4 september 1759 trouwde met baron Aelbrecht van Slingelandt. De japon is zeer on-Nederlands qua formaat (meer dan twee meter breed) en vormgeving.
In de 18e eeuw was het niet gebruikelijk om in het wit te trouwen, dat gebeurde pas een eeuw later. Bruiden gaven de voorkeur aan lichte kleuren zoals roze of geel of (zoals bij Helena’s jurk) lichtblauw.
Om de rok wijd uit te laten staan moesten er hoepels onder worden gedragen. Omdat de ellebogen er op konden rusten werden deze ook wel paniers à coudes (elleboogmandjes) genoemd.
Het borduurwerk op deze trouwjapon was in 1759 eigenlijk al behoorlijk ouderwets. De met drie stroken afgezette mouw was wel weer heel modieus. Opvallend aan de jurken uit deze periode is ook dat het decolleté tot net boven de tepels reikt. Dat de blanke borsten bijna uit de jurk puilden werd niet als  erotisch ervaren. Nee, dan de enkels, daar werden de heren pas opgewonden van 🙂
Geel borduurwerk lijkt op goud. Adellijke bruiden droegen vaak echt verguld en verzilverd materiaal. Voor Helena -afkomstig uit een welgestelde regentenfamilie, maar niet van adel- was dit waarschijnlijk niet gepast. (Deze informatie is afkomstig uit de catwalk close-up folder van het Rijksmuseum)

DSCN1823

DSCN1825

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Imprints

De laatste jaren word ik me steeds sterker bewust van de vele imprints uit mijn kindertijd die ik met me mee draag. Imprints zijn patronen die vanaf de vroegste kindertijd (of zelfs daarvoor) in het geheim richting blijven geven aan je leven.

weddingdress Soraya1
Zo kan ik me levendig herinneren hoe mijn moeder me een foto in een tijdschrift aanwees van de Perzische prinses Soraya op haar trouwdag. Ze vertelde dat de jurk was ontworpen door Christiaan Dior uit Parijs en gemaakt van zilver lamé, afgezet met 20.000 veren en 6000 stukjes diamant.

meisje met mof
Verderop in het blad stond een vintage foto van een klein meisje met een jasje, afgezet   met zwanendons. Helemaal geweldig vond ik de enorme mof die haar handjes warm hielden.
Ik kon mijn ogen er niet van afhouden en nam het tijdschrift wekenlang zelfs mee naar bed 😉
Door het dolle heen van blijdschap was ik toen ik voor mijn vijfde verjaardag een door mijn moeder gebreid rood angorajurkje kreeg, rondom afgezet met zwanendons.
Met mijn witte maillot en zwarte lakschoentjes voelde ik me niets minder dan een prinses.

Toen ik 39 jaar geleden trouwplannen had ging ik samen met mijn moeder naar jurken kijken. Al snel bleek dat we daar allebei een heel ander beeld bij hadden. Zij zag voor haar geestesoog haar enige dochter in een kanten jurk met een enorme sluier (waarschijnlijk haar eigen imprint) en witte handschoentjes, terwijl ik zeker wist dat ik een mof van zwanendons wilde met daarop mijn bruidsboeket. En een jurk van wilde zijde, ook met zwanendons.
Destijds was ik me er totaal niet van bewust waar dit sterke verlangen vandaan kwam.
Pas onlangs zag ik ineens het verband.

Het dagje trouwjurken passen eindigde in een tranendal. Ik voelde me net een verklede aap in al die tuttige jurken en met een sluier op mijn hoofd en besloot lekker in mijn eentje een trouwjurk te gaan kopen.

De eerste poging liep meteen al uit op een debacle. Zelfs in de vrijgevochten jaren 70 bleek het heel ongebruikelijk om zonder (schoon)moeder of vriendinnen een trouwjurk uit te zoeken. De verkoopsters in de bruidszaak dachten dat ik in een romantische bui was en alleen maar wilde passen en stuurden me dus weg.

Enfin, lang verhaal kort: uiteindelijk vond ik toch mijn droomjurk, compleet met een mof van zwanendons. De vele meters zwanendons verwerkte ik jaren later in de truien die ik breidde van mohair en angora. Meer daarover in een latere blog 😉

IMG_20160327_0004

Geplaatst in psychologie, Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen