Eb en ondergaande zon

Zoals ik al eerder schreef lees ik momenteel de biografie over Maria Vasalis van Maaike Meijer.  Bijna alle gedichten van Vasalis ken ik uit mijn hoofd, en deze verschijnen te pas en te onpas in mijn gedachten.  25 jaar geleden was ik zwanger en liep met mijn man heel romantisch langs het strand van Knokke aan de Belgische kust terwijl de zon langzaam onder ging. “Iedere minuut zet zich in toekomst om” dacht ik toen onafgebroken en: “Ik ben een oceaan van wachten, waterdun omhuld door ’t ogenblik”. Afgelopen weekend liepen we er weer, nu met twee volwassen zonen. “Er is geen tijd, of is er niets dan tijd? “
EB
Ik trek mij terug en wacht.
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
Iedere minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door ’t ogenblik.
Zuigende eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.

Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?

Maria Vasalis,
uit: Vergezichten en gezichten
Uitgeverij van Oorschot 1954

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s