Gerti Bierenbroodspot op Slot Zeist

Tien jaar geleden was ik werkzaam op het  hoofdkantoor van ING in de Bijlmer. Een heel bijzonder gebouw, dat opvalt door zijn antroposofische, organische bouwstijl.  Het complex bestaat uit tien T-vormige torens die met elkaar zijn verbonden tot een S-vormige slinger.  Als een Alice in Wonderland dwaalde ik door de gangen en mijn gevoel van in een wereld te zijn voorbij tijd en ruimte werd extra versterkt door de metershoge panelen van Gerti  Bierenbroodspot. In die periode legde ik tevens de laatste hand aan een manuscript over een liefdesrelatie met een jonge man die zo hoogbegaafd en hoogsensitief was dat hij niet in onze maatschappij kon overleven. Het verhaal speelt zich af in het jaar 1974.

Gerti Bierenbroodspot legde in dat zelfde jaar haar gevoelens neer voor Edittha de V., haar geliefde in Florence, in de volgende drie regels: “Er is geen verschil meer tussen de vloer en de tafelen – noch tussen mijn handenkleuren en mijn droeve ogen. Ik beken, als ik de spiegel in kijk, dat alle roden en witten zich vermengen tot jouw kleur in spiegelbeeld. Mijn ogen en mijn zeer verdwaalde mond spelen torentje bussekruit daarboven – de vale nostalgische patronen van de herfst gaan als overdruk, mijn vingers zetten stempeltjes van ik ben schilder.”

Deze regels staan in het boek “Om Edittha, vroege labyrinthen”, dat ik tien jaar geleden van mijn man kado kreeg omdat hij weet dat Gerti Bierenbroodspot een  oneindige inspiratiebron voor me is. Net als zij ben ik gefascineerd door schrift, door archeologie, door de wereld van goden en godinnen,  woestijnen , oude culturen en nog zoveel meer……

Vanmiddag bezocht ik met mijn dochter (die archeologie heeft gestudeerd) de expositie “the presence of the past, lost archeological worlds” van Gerti Bierenbroodspot op Slot Zeist. Het was zo indrukwekkend en overweldigend dat we er uren hebben doorgebracht. Steeds weer opnieuw ontdekten we nieuwe objecten in de piramides van (spiegel)glas die gevuld zijn met “trouvailles” die Gerti heeft meegenomen van haar vele legendarische reizen in Egypte, Libië, Syrië, Libanon en Jordanië.

“Er is geen verschil meer tussen de vloer en de tafelen – noch tussen mijn handenkleuren en mijn droeve ogen. Ik beken, als ik de spiegel in kijk, dat alle roden en witten zich vermengen tot jouw kleur in spiegelbeeld. Mijn ogen en mijn zeer verdwaalde mond spelen torentje bussekruit daarboven – de vale nostalgische patronen van de herfst gaan als overdruk, mijn vingers zetten stempeltjes van ik ben schilder.”

Salomé Philips  http://www.weerspiegelingen.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s