Vrouwfiguren van Marliz Frencken en So Long Marianne van Leonard Cohen

In mijn vorige twee blogs verhaalde ik over de expositie “waarom godinnen zo mooi zijn” die tot 12 augustus 2012 te bewonderen is in Museum Het Valkhof te Nijmegen.
In het souterrain van dit museum zijn momenteel tevens de beelden te zien van Marliz Frencken, getiteld “Beyond Beauty”.
Haar kleurrijke, verbijsterende, paradoxale vrouwfiguren zetten je volkomen op het verkeerde been. Ze zijn verwond, kwetsbaar en ongenaakbaar tegelijkertijd. Elk vrouwfiguur is overdekt met een transparante, glanzende laag kunsthars. Het effect hiervan is ronduit spectaculair te noemen. Levend en bevroren tegelijkertijd. Uitnodigend, laagdrempelig, maar met een afstandelijke schoonheid.
De acterende figuren lijken in bevroren pose tot stilstand gekomen en op mij  had dat het effect van de verbeelding van de vaak getroebleerde vrouwen die Leonard Cohen bezingt:
“So Long Marianne”
Come over to the window, my little darling,
I’d like to try to read your palm.
I used to think I was some kind of Gypsy boy
before I let you take me home.
Now so long, Marianne, it’s time that we began
to laugh and cry and cry and laugh about it all again.

Well you know that I love to live with you,
but you make me forget so very much.
I forget to pray for the angels
and then the angels forget to pray for us.

Now so long, Marianne, it’s time that we began …

We met when we were almost young
deep in the green lilac park.
You held on to me like I was a crucifix,
as we went kneeling through the dark.

Oh so long, Marianne, it’s time that we began …

Your letters they all say that you’re beside me now.
Then why do I feel alone?
I’m standing on a ledge and your fine spider web
is fastening my ankle to a stone.

Now so long, Marianne, it’s time that we began …

For now I need your hidden love.
I’m cold as a new razor blade.
You left when I told you I was curious,
I never said that I was brave.

Oh so long, Marianne, it’s time that we began …

Oh, you are really such a pretty one.
I see you’ve gone and changed your name again.
And just when I climbed this whole mountainside,
to wash my eyelids in the rain!

Oh so long, Marianne, it’s time that we began …

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s