Vrouwfiguren van Marliz Frencken en Suzanne van Leonard Cohen

In eerdere blogs verhaalde ik over de expositie “waarom godinnen zo mooi zijn” die tot 12 augustus 2012 te bewonderen is in Museum Het Valkhof te Nijmegen.
In het souterrain van dit museum zijn momenteel tevens de beelden te zien van Marliz Frencken, getiteld “Beyond Beauty”.
Haar kleurrijke, verbijsterende, paradoxale vrouwfiguren zetten je volkomen op het verkeerde been. Ze zijn verwond, kwetsbaar en ongenaakbaar tegelijkertijd. Elk vrouwfiguur is overdekt met een transparante, glanzende laag kunsthars. Het effect hiervan is ronduit spectaculair te noemen. Levend en bevroren tegelijkertijd. Uitnodigend, laagdrempelig, maar met een afstandelijke schoonheid.
De acterende figuren lijken in bevroren pose tot stilstand gekomen en op mij  had dat het effect van de verbeelding van de vaak getroebleerde vrouwen die Leonard Cohen bezingt:
SUZANNE
Suzanne takes you down to her place near the river
You can hear the boats go by you can spend the night beside her
And you know she’s half crazy but that’s why you want to be there
And she feeds you tea and oranges
That come all the way from China
And just when you mean to tell her
That you have no love to give her
Then she gets you on her wave length
And she lets the river answer
that you’ve always been her lover
And you want to travel with her and you want to travel blind
And you know she will trust you
for you’ve touched her perfect body with your mind
And Jesus was a sailor when he walked upon the water
And he spent a long time watching from his lonely wooden tower
And when he knew for certain only drowning men could see him
He said all men will be sailors then until the sea shall free them
But he himself was broken long before the sky would open
Forsaken
almost human he sank
Beneath your wisdom like a stone
And you want to travel with him and you want to travel blind
And you think may be you’ll trust him
For he’s touched your perfect body with his mind
Now Suzanne takes your hand and she leads you to the river
She is weaving rags and feathers from salvation army counters
And the sun pours down like honey on our lady of the harbour
And she shows you where to look
Among the garbage and the flowers
There are heros in the seaweed
there are children in the morning
They are leaning out for love and they will lean that way forever
While Suzanne holds the mirror

And you want to travel with her and you want to travel blind
And you know that you can trust her
For she’s touched your perfect body with her mind

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s