Kerstgedachte

De laatste maanden worden op de meest onverwachte momenten ineens herinneringen getriggerd die al veertig jaar of langer in mijn onderbewustzijn hebben liggen sluimeren.
Zo werd ik recentelijk in het Wallraf-Richartz-Museum in Keulen diep getroffen door het schilderij “de kruisafname” van Lovis Corinth (1885-1925)

Lovis Corinth kruisafname
Christus in het midden van een cirkel van de andere figuren. Maria ondersteunt haar dode zoon. Nicodemus staat als versteend toe te kijken en Johannes houdt de lijkwade vast waarin het lichaam zal worden gewikkeld. Christus ‘ gekromde handen vormen een grimmig contrast met de omhelzing van de rouwende Maria Magdalena, sensueel naakt met lange, rode haren.
Jozef van Arimathea kust een tipje van de lijkwade, maar in eerste instantie dacht ik dat hij van pure ontzetting zijn hand voor zijn mond had geslagen: “Oh, Hij is dood. Hij is echt dood!”

Terwijl ik dit dacht zat ik tegelijkertijd in de lente van 1968 met mijn vader aan de keukentafel en zei hij dat Lou de Palingboer dood was. Mijn vader had zich altijd verbaasd over het feit dat er zoveel mensen waren die de woorden van deze kleine, tandeloze, lijzig sprekende man letterlijk namen: „Ik predik Jezus Christus lichamelijk. Zijn opstandingslichaam met Zijn nieuwe naam, dat is Lou. Die dit aannemen, zullen het beleven en die het beleefd hebben, zullen daarna zijn zoals Jezus Christus op aarde was, broeders en zusters van Jezus.”

Zelf had ik als kind zijnde al helemaal niets met welke “autoriteiten” dan ook, dus ging ik bijna over mijn nek toen mijn vader vertelde over de uitzinnige taferelen die zich hadden afgespeeld na de dood van Lou. Zijn volgelingen geloofden niet dat hij echt dood was. Ze dachten dat dat hij hen op de proef wilde stellen en anders zeker uit de doden zou opstaan. Daartoe stonden ze rond zijn lichaam en zongen urenlang de mantra ‘Lou kom terug, Lou komt terug’, maar Lou kwam niet terug. Enkele vrouwen vormden vervolgens met hun lichamen een levend matras waar Lou op werd gelegd. Andere vrouwen gingen op hem liggen om Lou ook van boven te verwarmen. Toen ze het benauwd kregen en Lou’s verkilde lichaam vocht af ging geven werd zijn lijk met kruiken in bed gelegd. Lou bleef dood.
Maar Lou mocht niet begraven worden, hij zou vast wel weer opstaan. Hij was immers “God” en onsterfelijk. Maar Lou stond niet op. Uiteindelijk werd hij, dagen later pas, in een loden kist gelegd die in een bergruimte van het kerkhof werd opgeslagen. Toen er helemaal niets gebeurde, begroef men, radeloos en vermoeid van het lange wachten, uiteindelijk zijn lijk . Daarna was het weer wachten geblazen. Wachten op zijn wederkomst: drie dagen, drie weken, drie maanden….. Maar Lou is uiteraard niet uit de dood herrezen……

“Listen: no guru, no method, no teacher
Just you and I and nature
And the Father and the
Son and the Holy Ghost
In the garden, wet with rain. “

Van Morrison, “In the garden” van zijn album “No guru, no method, no teacher” uit 1986.

The streets are always wet with rain
After a summer shower when I saw you standin’
In the garden in the garden wet with rain

You wiped the teardrops from your eye in sorrow
As we watched the petals fall down to the ground
And as I sat beside you I felt the
Great sadness that day in the garden

And then one day you came back home
You were a creature all in rapture
You had the key to your soul
And you did open that day you came back to the garden

The olden summer breeze was blowin’ on your face
The light of God was shinin’ on your countenance divine
And you were a violet color as you
Sat beside your father and your mother in the garden

The summer breeze was blowin’ on your face
Within your violet you treasure your summery words
And as the shiver from my neck down to my spine
Ignited me in daylight and nature in the garden

And you went into a trance
Your childlike vision became so fine
And we heard the bells inside the church
We loved so much
And felt the presence of the youth of
Eternal summers in the garden

And as it touched your cheeks so lightly
Born again you were and blushed
And we touched each other lightly
And we felt the presence of the Christ
Within in our hearts
In the garden

And I turned to you and I said
No guru, no method, no teacher
Just you and I and nature
And the father in the garden

Listen no guru, no method, no teacher
Just you and I and nature
And the Father and the
Son and the Holy Ghost
In the garden, wet with rain
No guru, no method, no teacher
Just you and I and nature and the Father
And the Son and the Holy Ghost
In the garden, in the garden, wet with rain

No guru, no method, no teacher
Just you and I and nature
And the Father in the garden

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s