Death makes angels of us all

death makes angels of us all

And After

Gegroet van gene zijde
mijn eigen lieveling,
gegroet van gene zijde
die lang al van mij ging.
O wil mij nog verbeiden
gij reeds aan gene zijde,
zwevende, zwevende met uw voet.
Mij die mijn ketenen slepen moet.
(Ida Gerhardt)

In V Zomer nummer 6 dit weekend een ontregelend en intrigerend verhaal over dichter en muzikant Martijn Teerlinck, a.k.a. The Child of Lov.(Met weglating van de E van Elohiem) The Child of Lov overleed op 10 december 2013, 26 jaar oud.
Ontregelend en intrigerend omdat er over zaken gesproken wordt waarvan je het tien jaar geleden niet in je hoofd haalde om ze te benoemen. Laat staan veertig jaar geleden, als je destijds tenminste niet in een psychiatrisch ziekenhuis terecht wilde komen 😉
Het is heel bijzonder te noemen, dat Trouw het aandurft om een artikel te plaatsen over het gebruik van Ayahuasca en De Volkskrant over het bijna fysieke contact met geliefden die zijn overgegaan.

– “Dichter/columnist Erik Jan Harmens zat achter zijn laptop, op zijn oude jongenskamer bij zijn moeder thuis. De familie Teerlinck had hem gevraagd of hij iets wilde zeggen op de begrafenis. Harmens begon met het schrijven van een toespraak, maar als vanzelf begon hij in plaats daarvan een gedicht te schrijven. Een gedicht compleet in het vocabulaire van Martijn. Tot half drie ’s nachts zat hij daar in dat kamertje, als een bezetene te tikken, te schrappen en opnieuw te tikken. Het was een intense spirituele ervaring. Drie pagina’s schreef hij vol, met taal die van Martijn had kunnen zijn, over vogels en takken en bomen. Nooit eerder had Harmens zoiets gehad, maar hij voelde Martijns aanwezigheid fysiek, hij voelde ‘m in zijn lichaam treden, waarbij de krachten tot in zijn gebit reikten, daar in zijn oude jongenskamer. Nadien heeft hij aan een goede vriendin met de nodige spirituele bagage gevraagd wat hem nu precies was overkomen, en of ze kon helpen om Martijn ook weer uit hem te krijgen. Want die was gebleven, na die nacht in dat jongenskamertje. Dat lukte, en dat ervoer Harmens toch ook als een opluchting. Want Martijn was zowel levend als dood erg aanwezig.”

– De dag voor de begrafenis was Try Reames als artiestbegeleider met Chic-gitarist Nile Rodgers op stap geweest in Amsterdam en heel laat naar bed gegaan. Met zijn kleren aan werd hij wakker, precies op het tijdstip dat de begrafenis begon. Bijkomend uit een diepe slaap voelde hij Martijns aanwezigheid. Alsof hij hem duidelijk maakte dat hij het zijn hele leven zou betreuren als hij zich nu niet naar de begrafenis haastte, om te speechen en een laatste groet te brengen. Opschieten dus, begrafenispak aan en weg……

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s