David Bowie, never a dull moment

Medio maart 1983 was ik 16 weken zwanger. In de badkamer had ik net de douchekraan opengedraaid toen niet alleen het water begon te stromen, maar ik ook met mijn voeten in een grote plas bloed bleek te staan. Wat dat betekende wist ik helaas maar al te goed. Het zou mijn derde voortijdig beëindigde zwangerschap worden. Even werd het zwart voor mijn ogen en wilde ik het liefst oplossen in het Niets. Nee. Niet weer……
Niet weer die teleurstelling, dat verdriet, de leegte. Niet weer een curettage. Niet weer die rotnarcose waar ik zo slecht tegen kon….
Ik vond het ook hartverscheurend voor mijn man. Nog maar een maand daarvoor was zijn vader overleden. Wees geworden op zijn 27e en nu ook nog opnieuw zijn grootste verlangen teniet gedaan….

Op dat moment klonk via de radio het swingende nummer van David Bowie waarmee hij net die week de Top 40 was binnen gekomen:

Let’s dance
Put on your red shoes and dance the blues
Let’s dance
Under the moonlight, this serious moonlight

let's dance

Zijn woorden troffen me tot in het diepste van mijn ziel. Het was alsof hij mij toe zong dat je zelf de keus hebt om de blues te omarmen. Er al je liefde en aandacht aan te geven en er tegelijkertijd mee te dansen. Nu is dat een vrij gangbaar gedachtegoed, maar begin tachtiger jaren beslist niet. En toch besloot ik onmiddellijk aan zijn oproep gehoor te geven. Dankzij de visionair Bowie werd “Let’s dance” de mantra die langzaam maar zeker al mijn verdriet en pijn transformeerde.

Niet dat dit een gemakkelijk proces was. Integendeel. Het kostte me veel moeite om mijn lichaam weer te vertrouwen en ik voelde me enorm tekort schieten ten opzichte van mijn man. Dat gevoel was helemaal nergens op gebaseerd en ik deed er mezelf alleen maar pijn mee. Maar toch: “Aan mij heb je niks” schoot het vaak door me heen. Vervolgens luisterde ik dan naar “without you” en was het net of mijn man bij monde van David Bowie bleef herhalen “woman I love you, without you, what would I do?”

Just when I’m ready to throw in my hand
Just when the best things in life are gone
I look into your eyes

There’s no smoke without fire
You’re exactly who I want to be with
Without you
What would I do

And when I’m willing to call it a day
Just when I won’t take another chance
I hold your hand
There’s no smoke without fire
Woman I love you
Without you
What would I do

stokholm

Hartje zomer besloten we een roadtrip te gaan maken naar Zweden en Finland. Ik had behoefte aan rust en stilte en de natuur en die dachten we in Scandinavië volop te vinden. Dat bleek ook zo te zijn, maar tegelijkertijd werd ik heel zwaarmoedig van het landschap. Honderden kilometers hetzelfde. Bossen, meertjes, muggen, heel veel stenen en af en toe een dorpje. Zodra we in Stockholm arriveerden kocht ik daar meteen een T-shirt van Bowie om me eraan te herinneren:

Shake it

Cause love is the answer
Love’s talking to me
I’d scream and I’ll fight for you
You’re better than money

We’re the kind of people
who can shake it
if we’re feeling blue
When I’m feeling disconnected well I sure know what to do
Shake it baby

david

En nu is het 12 januari 2016. David Bowie is eergisteren overleden aan de gevolgen van leverkanker. Een enorme schok voor velen.

DSCN1759

DSCN1760
Heel bijzonder is dat ik sinds kort weer contact heb met een vrouwelijke collega die ik al dertig jaar niet meer had gezien maar die in de tachtiger jaren een creatieve inspiratiebron voor me was. En ze bleek nog niets veranderd….

DSCN1757

Begin december al hadden we afgesproken om vandaag samen de expositie van Bowie in het Groninger Museum te gaan bezoeken. Koffie met een speciaal Bowie taartje vooraf.

DSCN1756
De expositie bleek een overweldigende LSD trip vol kleur, handgeschreven songteksten, mode, originele kostuums, muziekvideo’s, films, fotografie en David Bowie’s instrumenten. Een feest van herkenning waardoor velen tot tranen toe geroerd werden.

A selection of costumes and outfits wornA variety of stage costumes worn by musician David Bowie are seen at the "David Bowie is" Exhibition at the Victoria and Albert Museum in London

“Be strong enough to be yourself” (David Bowie)

not boring

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in kunst, Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s