Imprints

De laatste jaren word ik me steeds sterker bewust van de vele imprints uit mijn kindertijd die ik met me mee draag. Imprints zijn patronen die vanaf de vroegste kindertijd (of zelfs daarvoor) in het geheim richting blijven geven aan je leven.

weddingdress Soraya1
Zo kan ik me levendig herinneren hoe mijn moeder me een foto in een tijdschrift aanwees van de Perzische prinses Soraya op haar trouwdag. Ze vertelde dat de jurk was ontworpen door Christiaan Dior uit Parijs en gemaakt van zilver lamé, afgezet met 20.000 veren en 6000 stukjes diamant.

meisje met mof
Verderop in het blad stond een vintage foto van een klein meisje met een jasje, afgezet   met zwanendons. Helemaal geweldig vond ik de enorme mof die haar handjes warm hielden.
Ik kon mijn ogen er niet van afhouden en nam het tijdschrift wekenlang zelfs mee naar bed 😉
Door het dolle heen van blijdschap was ik toen ik voor mijn vijfde verjaardag een door mijn moeder gebreid rood angorajurkje kreeg, rondom afgezet met zwanendons.
Met mijn witte maillot en zwarte lakschoentjes voelde ik me niets minder dan een prinses.

Toen ik 39 jaar geleden trouwplannen had ging ik samen met mijn moeder naar jurken kijken. Al snel bleek dat we daar allebei een heel ander beeld bij hadden. Zij zag voor haar geestesoog haar enige dochter in een kanten jurk met een enorme sluier (waarschijnlijk haar eigen imprint) en witte handschoentjes, terwijl ik zeker wist dat ik een mof van zwanendons wilde met daarop mijn bruidsboeket. En een jurk van wilde zijde, ook met zwanendons.
Destijds was ik me er totaal niet van bewust waar dit sterke verlangen vandaan kwam.
Pas onlangs zag ik ineens het verband.

Het dagje trouwjurken passen eindigde in een tranendal. Ik voelde me net een verklede aap in al die tuttige jurken en met een sluier op mijn hoofd en besloot lekker in mijn eentje een trouwjurk te gaan kopen.

De eerste poging liep meteen al uit op een debacle. Zelfs in de vrijgevochten jaren 70 bleek het heel ongebruikelijk om zonder (schoon)moeder of vriendinnen een trouwjurk uit te zoeken. De verkoopsters in de bruidszaak dachten dat ik in een romantische bui was en alleen maar wilde passen en stuurden me dus weg.

Enfin, lang verhaal kort: uiteindelijk vond ik toch mijn droomjurk, compleet met een mof van zwanendons. De vele meters zwanendons verwerkte ik jaren later in de truien die ik breidde van mohair en angora. Meer daarover in een latere blog 😉

IMG_20160327_0004

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in psychologie, Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s