Valentijnssprookje

Balsemdraagsters

angels of love

Blijft ons leven ook een sprookje
na die laatste zin?
Leven wij gelukkig en nog lang?
Met een onbestemd gevoel
plak ik de foto’s in.
’t Kijken in ons album maakt me bang.
Iedereen raakt vroeg of laat
z’n toverfee toch kwijt?
Wie kreeg ooit het sprookje
dat ie vroeg?
Bleek die mooie slotzin
niet een leugen mettertijd?
Lang is toch nog lang niet lang genoeg?

Help de tijd verslaan.
Raak me even aan.
Laat je handen spreken
om m’n angst te lijf te gaan.
Streel mijn oor met gebarentaal.
Kom me sprakeloos en tastbaar beminnen.

Wie belandt het eerst als mooiste foto
aan de muur?
Of in anekdotes op een feest?
Wie bekijkt de plaatjes
bij ons lieve avontuur?
Wie is het die straks de afloop leest?

Help de tijd verslaan.
Raak me even aan.
Laat je handen spreken.
om m’n angst te lijf te gaan.
Lees me als…

View original post 61 woorden meer

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s