Mee met Salomé…. naar Rennes-le-Château

Balsemdraagsters

Toen ik begin tachtiger jaren in Leeuwarden M.O. Nederlands ging studeren bleek tot mijn grote verrassing dat de feministische theologe/neerlandica Maria de Groot mijn lerares poëzie-analyse zou zijn. In 1978 schreef zij in “Hervormd Nederland” een column over de lachende Maria Magdalena. Speels en levendig werd Maria Magdalena hierin door Maria de Groot geportretteerd. Dit in schrille tegenstelling tot de beeldende kunst, waar Maria Magdalena meestal huilend afgebeeld wordt. Wenend over haar zonden, schreiend om haar Heer die op paasmorgen niet meer in het graf blijkt te liggen….

IMG_4715

Vanuit de column van Maria de Groot trad mij een vrije, zelfbewuste, autonome, wijze, moedige, lachende, stralende vrouw tegemoet: “Zij lacht de lach van de verrijzenis. Natuurlijk heeft zij ook gelachen toen zij door Hem werd bevrijd. Gedanst moet ze hebben! Al haar vernederingen heeft zij met voeten getreden”. Maria Magdalena zag ik in de jaren daarvoor al als epische, archetypische oervrouw…

View original post 2.388 woorden meer

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s